‘Sevilmeye değerim, yaptıklarım için değil, olduğum gibi sevilmeye değerim’.’
Bu cümle insanın kendisine attığı büyük bir adımdır.
İnsan bu cümleyi kalkar kalkmaz veya aynanın karşısında yüzlerce binlerce kez ister gözü açık ister gözü kapalı kendisine söylemesi işe yaramaz kendisini öyle hissetmediği sürece.
Bir çok insan ona ‘seni seviyorum’ dese de onlara veya onların söylediğine inanmayacaktır. İnanmak istiyordur, çünkü bir insana söylenebilecek en güzel şeydir: ‘seni seviyorum’.
Ama inanmak hissetmek değildir.
Karşı taraf bu cümleyi destekleyen eylemler sergilerse, kişi buna güvenir.
Karşı taraf ‘seni seviyorum’ derken bunu gerçekten hissediyorsa, seni seviyorum dediği kişinin iyiliğini, iyi olmasını, ona iyi gelmek istiyordur. Karşı taraf kişiye iyi geliyorsa, ancak o zaman kişi karşı tarafın sevgisini hisseder. Sevgisini hissettiğin de ise sevdiğine sadece inanmaz, gerçekten sevdiğini bilir.
İnsanın kendisini sevmesi de böyle bir şeydir. Bunu hissederse, bilir…
HANIM DEMİRBAŞ
UZMAN SOSYAL PEDAGOG
VE AİLE DANIŞMANI
Yorum Yazın